De geschiedenis van olie

Olie voor oliebollen

Oliebollen – ook bekend als oliebollen – is een traditioneel gebak dat van brooddeeg wordt gemaakt en vaak de vorm van een bal krijgt. De meest populaire grootte van oliebollen is ongeveer 2 – 3 cm in diameter (80 – 93 cm in lengte). Traditioneel worden ze met de handen gegeten, maar de nieuwste trend is om ze met een vork en een mes te eten.

De geschiedenis van Oliebollen is verbonden met het leven van de Nederlandse angst. De data van het ontstaan van Oliebollen liggen verborgen in de geschriften en de geschiedenis van weleer. Hans Riegel, een vriend van illiams, kroniekt de geschiedenis van de tijd en de ontwikkeling van het voedsel in Duitsland. Het ontstaan van Oliebollen gaat terug tot vele eeuwen geleden, toen de orde Gruyere (uit het plaatsje Gruyeresdorf in Noord-Frankrijk) zijn oorsprong vond. Het belangrijkste ingrediënt van Oliebollen is niet brood, maar rijmurt. In die tijd werd de maaltijd geheim gehouden en alleen genuttigd door de bevoorrechte enkeling.

De basisolie-froid kwam eerst, daarna krimming (het Duitse voor eierdooier). Dit werd gegeten met de vingers van de rechterhand en het hoofd van de rechterhand. De eerste tafels van het embryo werden versierd met brood en boter en vervolgens belegd met vlees, hardgekookte eieren en groenten. Deze vroege vorm van modern gebak ontwikkelde zich uit de eier- en boterschotels van het vroege Duitsland.

Tijdens de middeleeuwen ontwikkelden zich de brood- en botervoorgerechten, die populair waren. De krimmende tafels bepaalden de norm voor de rest van de maaltijden. De koning kon zijn ontbijt volgen met tien of meer schotels van vlees, brood en boter, of twee maaltijden van het ei en de boter, of een pudding, of brood en fruit. s Avonds kreeg hij een zware maaltijd van vijf of zes schotels. De gerechten werden opgediend op gedekte borden en de jus of saus werd apart gegeten. De porties waren groot en konden gedeeld worden.

Het gekroonde hoofd van de paashaas maakt vaak deel uit van het paasfeest. De gasten verzamelen zich rond een groep bloemen en kaarsen, meestal gekleurd, wat het “gouden aarden” decor wordt genoemd. Meestal is een ovaal bord of een schotel met verschillend gekleurd voedsel het middelpunt. De kandidaat moet gewoonlijk rond de tafel lopen tot hij/zij de aandacht van de juiste persoon kan krijgen. Zodra de aandacht is gegeven, wordt de kandidaat naar de volgende concentratieruimte gedragen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *